Opis bukmachera efortuna
Aleksander Głowacki, herbu Prus I, później używający pseudonimu Bolesław Prus urodził się 20 VIII 1847 r. w Hrubieszowie nieopodal Lublina, zmarł zaś w 19 V 1912 r. w Warszawie którą uczynił bohaterem swoich licznych opowiadań, nowel, powieści, felietonów i artyku-łów.
„Lalka” jest jedną z trzech, obok „Faraona” i „Emancypantek”, jego najważniejszych powie-ści. W nich najpełniej wyraził swoje pozytywistyczne poglądy, które sprowadzają się do stwierdzenia, iż pisarz poprzez dzieło powinien prezentować postawę obywatelską, a tym sa-mym kreować bohaterów reprezentujących ludzi czynu i pożytecznej, przede wszystkim w ka-tegoriach społecznych, pracy. Ukazywać człowieka sukcesu, bogacącego się, dostarczającego dóbr materialnych społeczeństwu i narodowi, dbającego o innych, przede wszystkim o tych, którzy są od nich zależni.
Prus będąc zwolennikiem prozy realistycznej, stronił od literatury tendencyjnej, a wyrazem tego jest „Lalka”.
Kompozycja powieści
Osią kompozycyjna jest miłość Wokulskiego do Izabelli. Wokół wątku miłosnego autor kon-centrycznie rozbudował akcję utworu, konsekwentnie stosując „technikę nawarstwaiania mo-tywów”. Taka budowa fabuły dała Prusowi możność ukazania różnorodnych środowisk, kon-fliktów, sytuacji i związanych z nimi osób.
Obok narracji odautorskiej, bezpośredniej, mamy do czynienia z narracją bezpośrednią (pa-miętnik Rzeckiego).
„Lalka” to powieść dwutomowa składająca się z 37 tytułowanych rozdziałów, z których każdy stanowi zamknięta całość fabularną. Wśród nich 9 rozdziałów to „Pamiętnik starego subiekta” (t.I: rozdz.3, 10, 20, 21; t.II: rozdz.7, 8, 9, 14, 16)
Akcję powieści, czasowo i problemowo, otwiera rok 1878 a kończy 1879. Pamiętnik Rzec-kiego opowiada przede wszystkim o przeszłości i sięga do lat trzydziestych (dzieciństwo su-biekta), a poprzez wspomnienia ojca do okresu jeszcze wcześniejszego - „czasów napoleoń-skich”.